Leczenie nowotworów u dzieci znacznie się poprawiło na przestrzeni lat, prowadząc do znacznej poprawy przeżywalności sięgającej 80%.
Jednak osoby, które przeżyły raka w dzieciństwie, są najbardziej narażone na rozwój następstw wynikających z leczenia, a powikłania endokrynologiczne są często obserwowane wśród osób, które przeżyły. Zidentyfikowano wiele czynników predysponujących do wystąpienia następstw endokrynologicznych, w tym wiek w momencie diagnozy, otrzymane leczenie, napromienianie, typ guza i polimorfizmy genetyczne, które mogą wyjaśniać indywidualne predyspozycje do rozwoju toksyczności leków.
Nowe środki ukierunkowane na wzrost guza i inhibitory immunologicznych punktów kontrolnych stały się ostatnio kamieniem węgielnym w leczeniu różnych nowotworów, wywołując niezliczone endokrynopatie związane z układem odpornościowym. Endokrynologiczne następstwa terapii przeciwnowotworowej będą miały wpływ nie tylko na dzieciństwo, ale także na przeżycie i jakość życia tych bardzo złożonych pacjentów.
Dlatego też monitorowanie przez całe życie osób, które przeżyły raka w dzieciństwie i są narażone na choroby endokrynologiczne, ma ogromne znaczenie. Zachęcanie onkologów i endokrynologów do opracowania nowych wytycznych dotyczących obserwacji i wczesnego wykrywania, które zminimalizują następstwa u tych pacjentów, stało się priorytetem, promując integrację między oddziałami pediatrycznymi i dorosłymi, ponieważ wiele następstw może ujawnić się dopiero po latach lub dziesięcioleciach obserwacji.
